Biografija Davida Albaharija

David Albahari je bio književnik, prevodilac i akademik. Tokom svoje karijere, najviše je pisao romane i novele, često sa autobiografskim elementima. Bio je i istaknuti prevodilac sa engleskog jezika, kao i član Srpske akademije nauka i umetnosti.

Rođen u jevrejsko-srpskoj porodici, Albahari je 1991. godine postao predsednik Udruženja jevrejskih opština Jugoslavije i bio je aktivan u organizaciji evakuacije jevrejskog stanovništva iz Sarajeva tokom rata. Godine 1994. preselio se sa porodicom u Kanadu, gde je živeo do 2013, kada se vratio u Srbiju.

Albaharijeva proza poznata je po svojoj introspektivnosti i složenosti — ponekad se opisuje kao hermetična — ali njegova čitanost je konstantno rasla, dok su njegovi radovi smatrani ključnim spojem između srpske književnosti i šireg toka svetske fikcije. Njegova prva zbirka priča, Porodično vreme (1973), donela mu je ranu prepoznatljivost kao značajan glas u srpskoj književnosti.

“Zašto bi pisac trebalo da bude neko ko stvarnost razume bolje od bilo koga drugog? – Isečak iz intervjua

Neka od najznačajnijih Albaharijevih dela su Mamac (Bait, 1996), Pijavice (Leeches, 2006), Kontrolni punkt (Checkpoint, 2011), Reči su nešto drugo (kratke priče, 1973–1993), i Učenje ćirilice (kratke priče, 1997–2009).