Biografija Predraga Matvejevića

Predrag Matvejević bio je pisac, esejista i intelektualac poznat po svom humanističkom i političkom angažmanu. Diplomirao je na katedri za francuski jezik i književnost u Zagrebu, a 1967. godine doktorirao na Sorboni u Parizu.

Bio je deo uredničkog kruga časopisa Praxis, zasedajućeg filozofskog časopisa koji je promovisao kritičku diskusiju o jugoslovenskom socijalizmu i organizovao čuvene letnje seminare na ostrvu Korčuli. Njegovo angažovanje je ograničilo predavanja koja je održao 1968. godine. Od 1970. godine, Matvejević je postao javni intelektualni glas, objavljujući seriju od 75 „otvorenih pisama“ (kasnije prikupljenih u zbirku Pisma iz druge Evrope), kao odbranu pisaca i disidenata širom Istočne Evrope.

„U ovih 75 pisama, stojim uz slobode — ali ne u teorijskom ili apstraktnom smislu: stojim uz slobodu pisaca, književnosti, intelektualaca i inteligencije. Od Sovjetskog Saveza do Jugoslavije, od Andreja Siniavskog do Danila Kiša, potrebno je ponovo početi verovati u književnost.“

Izbačen iz Saveza jugoslovenskih komunista 1974, postao je jedan od najistaknutijih disidentskih mislioca u regionu. Njegovo najvažnije delo, Mediteranski brevijar (1988), kombinuje fikciju, esej i istorijsku refleksiju, rekonstruišući ideju „Mediterana“ kao kulturnog i civilizacijskog prostora.

Matvejević je predavao na Sveučilištu u Zagrebu do 1991, kada su rat i političko progonstvo naterali da napusti Hrvatsku. Kasnije je predavao na Sorboni (Pariz III) i na Univerzitetu La Sapienza u Rimu, gde je živeo do penzije.

Ostao je kritičar nacionalizma i netolerancije u postjugoslovenskim sredinama, što je izazvalo brojne sudske procese i javne polemike.

Matvejević je dobio brojne nagrade, uključujući francusku legiju časti, Italijansko odlikovanje Commendatore dell’Ordine della Stella della Solidarietà, nagradu Orden Danice u Hrvatskoj i počasno građanstvo Sarajeva.